Reacties op Weerzien

Door Martijn van Wonderen, d.d. 7-3-2011:

Expressie verrast met mooie voorstelling
"Na in 2006 al te hebben geëxperimenteerd met een voorstelling op basis van improvisatie heeft de Castricumse toneelgroep Expressie de lat dit jaar een stuk hoger gelegd. De groep is begonnen met improvisatie maar regisseuse Saskia Boske, die in 2007 triomfeerde met het kinderstuk ‘De Koning en de Rest’, heeft van alle losse scènes uiteindelijk een geschreven stuk gemaakt.
Astrid Verdikt speelt de hoofdrol in de voorstelling “Weerzien”. Ze speelt nachtclub zangeres Lisa die avond aan avond optreedt. De voorstelling begint met Lisa die het prachtige nummer “Every Time We Say Goodbye” zingt. Verdikt weet het publiek te raken door dit met veel gevoel ten gehore te brengen. Het toneel bestaat uit 2 gedeeltes, aan de ene kant de Nachtclub en aan de andere kant de huiskamer van Marije en . Tijdens de voorstelling lopen de scènes vloeiend in elkaar over.
Marije (Wendy van der Brandt) en Stefan (John van Dongen) zijn getrouwd en hebben samen een dochter, Anouk (Isabelle Dijkman Dulkes). Hun relatie lijkt uitgeblust en het enige waar Stefan nog voor lijkt te leven is zijn werk bij de AIVD en de bezoekjes van dochter Anouk. Ondertussen blijkt Thorwald (Roel van de Waal) de vriend van Lisa het plan opgevat te hebben bij haar in te trekken, dit tot groot ongenoegen van haar dochter Vicky (Nathalie Burrei). Ook Lisa blijkt hier niet op te zitten wachten, maar ze wil ook niet alleen gelaten worden. Via een flashback blijkt Lisa de zus van Marije te zijn. Omdat Marije geen kinderen kon krijgen is Lisa draagmoeder geweest voor Anouk. Anouk weet hier echter niets van en door een incident op Anouks eerste verjaardag hebben Marije en Stefan het contact met Lisa verbroken. Na de geboorte van Anouk blijken Lisa en Stefan er nog enige tijd een relatie op nagehouden te hebben. Lisa blijkt nog steeds gevoelens voor Stefan te hebben en ze besluit hem hiermee te confronteren.  Door samenloop van omstandigheden komen zowel Anouk als Vicky achter de waarheid. Omdat Anouk verward is door het feit dat haar ouders haar altijd hebben voorgelogen besluit zij te vertrekken en hierdoor komt het tot een heftige confrontatie tussen Marije en Stefan. Na een gesprek tussen Stefan en een collega van de AIVD (Fred Beekers) komt hij tot inzicht. Ondertussen, terwijl Lisa op emotionele wijze het openingsnummer opnieuw ten gehore brengt, ontmoeten de halfzusjes Vicky en Anouk elkaar.
Saskia Boske heeft niet de makkelijkste keuze gemaakt door dit heftige verhaal door middel van korte scènes te vertellen, maar weet mede door het sterke spel van Wendy van den Brand, John van Dongen en Astrid Verdikt  de voorstelling naar een hoger niveau te tillen. Het eenvoudige decor wordt zeer effectief gebruikt en geeft de voorstelling iets extra’s. De muziek tijdens de scènes is prima gekozen en het was ook heel mooi om te zien hoe Van den Brand  als een ware kunstenares een schilderij met daarin een ongeboren kind maakte. Vooral de begeleidende muziek zorgt ervoor dat dit een prachtige scene wordt.
De debutanten Nathalie Burrei en Isabelle Dijkman Dulkes wisten hun rollen zeer overtuigend neer te zetten. Burrei speelt haar rol als de opstandige Vicky  op energieke en komische wijze en haar vertolking van het nummer “What’s Up” lag prettig in het gehoor al was het jammer dat ze dit nummer niet in zijn geheel ten gehore kon brengen. Dijkman wist zich prima te redden in de rol van Anouk. Vooral haar ingetogen manier van spelen zorgde ervoor dat je haar geloofde. Expressie mag blij zijn met dit nieuwe talent.
Expressie heeft opnieuw bewezen dat zij risico’s niet uit de weg gaat en mag terug kijken op een over het algemeen zeer geslaagde voorstelling."