Huidige productie

Onze voorstellingen in januari 2012 zitten erop. We speelden de volgende vier stukken:

 

Een vrouw alleen
Dramatische monoloog van Dario Fo (winnaar Nobelprijs voor de Literatuur 1997).

Spel: Wendy van den Brand (winnaar publieksprijs avondprogramma Monologenfestival Amsterdam, november 2011).

Duur: ca. 35 min.

Maria heeft een nieuwe overbuurvrouw, en ze spreekt haar aan voor een praatje. Maria "heeft alles" en is "eigenlijk heel gelukkig", maar wie houdt ze nu eigenlijk voor de gek? "Nee, het spijt me, die geschiedenis met die jongen kan ik u niet vertellen. Dat is te persoonlijk, te intiem..."

 

Home sweet home
Tragikomische monoloog van Dario Fo (winnaar Nobelprijs voor de Literatuur 1997).

Spel: Saskia Boske (winnaar publieksprijs en juryprijs middagprogramma Monologenfestival Amsterdam, november 2011).

Duur: ca. 35 min.

Over een vrouw die al tientallen keren haar boeltje pakte om haar man te verlaten, maar deze keer is het menens. Ze belandt in bed met de hoofdkassier van haar werk. "Maar wat voel ik nou? De kou die langs mijn benen omhoog trekt. Wie haalt het ook in zijn hoofd om zo'n truttige kermisjurk aan te trekken?"

 

Vrouwen om Dr. Deninga.
Komedie van Annie M.G. Schmidt.

Geschreven voor koningin Juliana 1958.

Spel: Isabelle Dijkman Dulkes, Nathalie Burrei, Christien Kessens, Dorrie Honingh en
Saskia Boske

Duur: ca. 50 min.

Een heerlijke komedie vol intriges en misverstanden, over vijf vrouwen in 't Gooi die allemaal verbonden zijn aan de succesvolle Dr. Deninga.

"Dat hoor je vaak hè, twee succesvolle mensen zoals Jop en Bert, alles ogenschijnlijk rozengeur en manenschijn, en dan...een addertje onder het gras. Maar laten we het daar niet over hebben."

 

Van Ostadestraat 33 IV

Tragikomedie van Aris Bremer.

Winnend stuk NHCA schrijfwedstrijd 1990.

Spel: Anke Huisman, Roel van de Waal,
Dorrie Honingh en Wendy van den Brand

Duur: ca. 50 min.

Over een meisje dat voor het eerst op kamers gaat, en over haar bemoeizieke ouders die de hele onderneming op een ramp laten uitlopen. "Ik snap niet dat zo'n mens haar kamer zo aan je verhuurt. Die kastplanken zijn in geen jaren schoongemaakt, er liggen restanten van generaties huurders."